Papa neemt even de blog over :
Op zondagavond ga je slapen met de gedachte : yes, twee dagen vakantie! De halve trouwboek moet nog gaan werken dus je hebt het hele rijk voor jou alleen. T'is te zeggen, het rijk dat je moet delen met een ukje van ongeveer 75cm :).
Maandagmorgen rond kwart voor acht hoor je de garagepoort dichtgaan en je denkt : hm, ik ga me nog even omdraaien en terug naar dromenland gaan. Maar in de verte hoor je al geluidjes uit de andere kamer komen. Dus je springt uit bed, duikt vlug in de douche en trekt kleren aan. Je racet vervolgens naar beneden, giet nog snel een kop koffie binnen, eet een halve boterham en begint aan het ontbijt voor dat kleine kereltje. Net op tijd, want je hoort em al springen in zijn bed. Een glimlach komt je tegemoet wanneer je de kamer binnengaat en Warre groet 's morgens de dingen. In de badkamer ververs je de pamper. Je bent dan al ongeveer een uur wakker en de tijd tikt rustig door. Jamjam, boterham met confituur dat gestaag binnengaat. Boterham op en oh jee, je bent de fles pap vergeten! Ook technologie heeft zijn tijd nodig, dus terwijl het water warm aan het worden is, is ook de kleine spruit zijn geduld aan het verliezen. Gekke bekken trekken en rustig blijven is de boodschap. Oef, hij lacht al terug. Net op tijd is de fles klaar en na een minuut of vijf is ook zijn buikje gevuld.
Vlug vlug de tafel afruimen en wat spelen. Hm, wat ruikt papa. Niet veel goeds precies! Tien minuten later (ja, ik ben niet erg getraind in dit soort zaken) is de geurhinder verholpen. Terug wat spelen, terwijl je toch nog wat huishoudelijke taken probeert te doen. Je kijkt op de klok en het is al half twaalf! Tijd voor het middageten. Na een halfuur en veel gesmos is ook deze honger gestilt en is het tijd voor het middagdutje. Oef denk je dan, wat rust. Maar het blijft bij denken! Je eet wat, kijkt wat tv en dan .... damn, de afwas! De klok tikt ondertussen ongenadig verder. Na de afwas neem je nog even de stofzuiger ter hand. Rond ongeveer half drie, drie uur hoor de babyfoon weer. Yeps, je kleine vriend is terug wakker! Man man man, die spinazie was precies toch niet zo'n goed idee! Hij vind het allemaal fantastisch, maar zelf ben je op zoek naar een wasknijper.
Eens beneden wil hij dan maar al zijn speelgoed uit laden, en je besluit hem daar dan mee te helpen. Torentjes maken, boekje lezen, jaja, wat hebben we een lol! Maar dan begint hij te wenen en je weet eerst niet goed waarom. Kwart voor vier, tijd voor fruit! Je neemt wat banaan en een kiwi, snijdt het op stukjes en jam jam jam, hij lust het! Maar denk eraan, je kleine vriend heeft nog maar twee tandjes en stukjes fruit eten, dat gaat nog niet zo goed. Na een halfuurtje is het bordje leeg en presenteer je hem nog een berekoek, waarvan je uiteraard zelf de helft opeet.
Half vijf : wow, de tijd gaat vlug! Nog wat spelen en dan aan het avondeten beginnen, want je hardwerkende echtgenote komt straks thuis! Koken met een rakker die aan je broek staat te trekken is niet simpel. Je maakt van je hart een steen en plaatst hem in zijn stoel. Traantjes vang je op met opnieuw onozel te doen. Yeps, het werkt!
Half zes : missie geslaagd. Eten staat op tafel. Mama vindt het lekker. Papa is moe.
Maar waar wil papa naar toe met dit verhaaltje! Thuis zijn met Warre is fantastisch, maar de meeste papa's onderschatten het. Een dag is op een vingerknip afgelopen, en je hebt het gevoel dat je niks gedaan hebt. 's Avonds ben je moe, en je weet niet van wat.
Dus dikke chapeau en pluim voor Mama en de Oma's en Opa's die dit al een heel jaar doen. Dank jullie wel. Jullie verdienen het om in de bloemetjes gezet te worden!
groetjes,
Papa
