zondag 4 maart 2012

In een klein stationnetje ...

Allo iedereen,


Ik weet al wat ik later ga worden! Stationschef.  Heel de dag in een zetel zitten, een uiltje knappen, naar de treintjes kijken en één of andere onderschikte het spoor laten verzetten. Jaja, ik heb mijn droomjob gevonden!










groetjes,


De Stationschef

dinsdag 10 januari 2012

Nummerke 100 Bis

Allo iedereen,
Zoals ik vorige keer had beloofd, hier zijn we met nummerke 100 bis.

Zoals jullie weten is het altijd mijn grote droom geweest om een echte superheld te worden.  Wat heb je daar voor nodig ? Een kostuum uiteraard.  De voorbije vier jaar zijn er toch al een paar de revue gepasseerd.






Mijn eerste outfit, al werd deze volgens mij al gebruikt door een andere superheld. Mijn bankrekening kon een proces voor plagiaat toen niet aan.  Hup naar een andere.








Gouden tip voor elke beginnende superheld.  Laat nooit, maar dan ook nooit, je papa mee beslissen in de outfit! Maar kom, toch één van ons was blij met de keuze.


Hmm, wat denken jullie ?? Past dit wel bij mijn ogen :).













Bingo! We hebben een winnaar.  Een blauw pakje met masker en bijhorende groene crocs!


Euh, wat had ik nu weer gezegd bij één van de foto's ?? Ach ja, soms moet je wel eens een toegift doen.  Papa kan er ook niet aan doen dat hij een superheld wil zijn.


 

Papa, je mag grijnzen zoveel je wil, t'is niet omdat we in Nederland zijn dat ik dit oranje petje ga ophouden.  Man man man !!!!




Nee lezertjes, op deze foto kijk ik absoluut niet blij.  Mama had me net het "heuglijke" nieuws gebracht dat er een zusje onderweg was.  Een ooievaar zou haar brengen.  Hoogtijd om prikkeldraad op het dak te spannen en afweergeschut in de tuin te plaatsen!



Uiteindelijk landde die vogel toch op ons dak en bracht hij Lena, een flinke brok van 4kg! Eigenlijk wel tof, zo'n zus.  Koekjes en suikerbonen in overvloed!





 
 
F11 Recovery : nee, niks

ctr+alt+delete : nee, geen resultaat

Format C : nee, nog steeds geen resultaat

Okee, van dit virus geraken we niet meer vanaf




Euh mannen, ik weet niet wat de bedoeling is, maar kunnen we alsjeblief die doos koeken achter slot en grendel stoppen. Alles wat op haar pad komt, eet ze op !!!!





Goed, ik snap het, die gaat hier dus voor altijd blijven rondlopen. Nee, serieus ? Echt waar ? Nee, je mag dat nie zeggen!  Da's nie waar!


Maar uiteindelijk werden we de dikste vrienden!!!!
(nu ja, soms toch :) )


Deze herinner ik me nog alsof het gisteren was.  Bij mijn doop had Meneer Pastoor mij ook goed liggen.  Eerst kreeg ik daar een emmerke water over mijn hoofd en daarna probeerde hij ook nog mijn tuutje af te pakken. Ela manneke, riep ik, waar gade gij met mijnen tuut naartoe!
Maar twas nen brave, want mijn tuutje kreeg ik terug. 






Euh Oma, t'is niet omdat er een bordje hangt met Verboden Dieren Te Voederen en ik een giraf in mijn handen heb, dat ik niks krijg hé! Hier met die koekjes, njam njam!












Als dit geen foto is voor de cover van Vogue, dan weet ik het ook niet meer! Armani, Dolce & Gabbana, Hugo Boss, begin maar al te bieden!











Voila lezertjes, we zijn aan het einde gekomen van dit nummerke 100bis.  Als uitsmijter, een foto van het olijke trio, dat een kwartet werd!




groeties!!

Warre

dinsdag 22 november 2011

Nummerke 100

Allo iedereen,

T'is zover!  We zitten aan nummerke 100 !!!!!  Wegens een paar technische problemen met deze blog, ben ik genoodzaakt om er binnenkort ook nog een nummerke 100 bis bij te maken.  Eigenlijk geeft dit alleen maar voordelen, want zo hebben jullie dubbel leesplezier!




Laat ik jullie eerst eens meenemen achter de schermen.  Een blog maken, dat is hard werken hoor. Eerst en vooral moet je mama en papa een beetje foppen.  Een kjompjoeter in beslag nemen is niet altijd even makkelijk.  Jaja papa, ik moet een werkje maken voor school.  Werk nog maar wat in de tuin!








En dan is het zover. Mijn vingers laat ik ratelen over het kejboord en het tekstje komt tevoorschijn. Wat mankeert er dan nog ? Juist, een foto'ke!










Daar heb ik uiteraard assistentie voor nodig.  Wie kan ik daarvoor beter inschakelen dan mijn allerliefste zus Lena. Nu, zoals je kan zien, heeft ze af en toe wel wat begeleiding nodig. 








De voorbije jaren zijn er héél wat foto's genomen en een pak van die foto's hebben nooit de blog gehaald. Bij het bekijken enkele zal de aandachtige kijker ook meteen weten waarom.  Nu, er zijn er toch een paar leuke bij, die ik jullie niet wil onthouden.



Deze herinner ik me nog alsof het gisteren was.  Ik was amper vier minuten oud en de kerel met dat maskertje vond het nodig om me even te "testen".  Euh, in een tijd waar ik nog alles binnenspeelde wat men me voorschotelde had ik wel reuzehonger!!!!! Maar nee, met een paar ijskoude voeten moest ik eerst gewogen en gemeten worden. Zelfs mama haar voeten zijn warmer dan die van mij!




Olé! Ik was amper thuis en mama vond het nodig om mij in bad te stoppen.  IK WIL NIET IN BAD!!










Euh mannen, kunnen we eerst even mijn haar goedleggen vooraleer we een foto gaan maken ?






Cool hé, zo een zonnebril !? Kunnen we dat afzetten, kben precies ne mol!

Deze kennen jullie waarschijnlijk nog van één van de oude posts.  Mama had het schitterende idee om mijn haar, waar ik al zolang voor aan het sparen was, af te scheren.  Na amper 3 minuten  en veel gekrijs en gehuil was dit het resultaat. Nogal een geluk dat het terug begon te groeien.


Amper 1 jaar oud.  Jawel, Warre For President! De campagne liep op volle toeren, posters werden overal opgehangen.  Helaas, niet verkozen, te weinig stemmen.  Ze wisten wie mijn vader was.


En met deze foto van het olijke trio, verlaat ik jullie lezertjes.  Maar niet getreurd, binnekort zijn we er weer met nummerke 100 Bis!


baai baai,

Warre


volgende keer in nummerke 100 Bis : "Ik word een Superheld!", "Wat!? De ooievaar komt langs", "Kaarsjes? Ik wil taart!" en "Eej, wa gade gij met mijnen tuut doen?!"

maandag 12 september 2011

Nummerke 99



Allo iedereen,

Vorige week heb ik de vakantie uitgezwaaid en met volle moed en een nieuwe boekentas aan het  schooljaar begonnen.  Nu, ik had al geruchten opgevangen, maar ze bleken waarheid te bevatten. Ik zou een nieuwe juf krijgen.  Exit Juf Sabrina, enter Juf Sanne! Ik kan niet schrijven dat ik dit meteen leuk vond.  Ik werd zelfs een beetje verdrietig van. Maar dat was maar van korte duur hoor. Ik heb opnieuw een lieve juf waarmee ik me dit schooljaar naar hartelust ga amuseren.

Ik heb ook een nieuwe passie, gitaarspelen.  Voorlopig hou ik het nog bij mijn rode gitaar met drukknopjes, maar ik heb onlangs toch al eens kunnen proeven van het echte werk.  Het smaakt naar meer!

Ondertussen ben ik naarstig aan het werken aan de 100ste post.  Die kan je binnenkort verwachten.  We gaan je zelfs een kijkje geven achter de schermen van deze blog.

Tot binnenkort,

Warre

donderdag 28 juli 2011

Op vakantie naar Sonthofen

















Dag 1
De maan en de sterren hielden de wacht aan de hemel toen mama mij wakker kwam maken.  Ik wist onmiddellijk voor wat! We vertrokken naar Duitsland!! Direct was ik klaarwakker.  Hup de auto in en weg waren we.
Mama en papa dachten dat wij gingen slapen, maar oh nee hoor, wij bleven wakker.  Op de muziek van Plop, Amika, Samson en Mega Mindy  sjeesden we richting onze eindbestemming. Na een uurtje maakten we onze eerste stop.  Mama en papa hadden een verrassing voor ons.  Televisie! Waaauw, dat was dat dus, dat daar al een tijdje hing te bengelen aan de hoofdsteun. Plop en musti passeerden de revue, en  vooraleer we het wisten zaten we 800km verder. Ik vraag me wel af, of papa gezien heeft wat voor een slagveld wij achteraan hebben gemaakt?  Zou hij binnenkort die sandwiechen met sjoko nog terugvinden ? Oh ja, die Duitsers, dat zijn toch vriendelijke mensen hé.  Toen wij in de auto zaten hebben ze zelfs een foto van ons gemaakt.  Ik vraag me af of we er wat goed gaan opstaan?
Na een kleine verkenningstocht, onder leiding van mezelf uiteraard, vond ik het hoogtijd dat we iets te eten kregen.  Na een lekkere droge pistolet – je had toch niet gedacht dat ik iets anders ging eten – was het bedtijd.  Oogjes dicht, snaveltjes toe.  Slaap lekker!

Dag 2
Ik sliep nog toen Lena al aan het rondspringen was in haar bed. Eej, is dat nu echt nodig! Blijkbaar wel, want zij had al grote honger.  Eigenlijk ging die héél de vakantie grote honger hebben.
Het was een uitgebreid buffet, maar die Duitsers, die hebben hier dus geen speculaaspasta.  En wat eet Warre elke dag ? Juist! Speculaaspasta! Nu goed, sjoko en confituur, dat gaat er ook wel in, maar toch.
Na het ontbijt brachten we een bezoekje aan de kinderanimatie.  Dat is helemaal in de stijl van Studio100.  Schrijf me maar in mama, want naar het schijnt krijg je dan een cadeautje! En ja hoor, een petje en buidelzakje van Studio100.  Of ik nog wou gaan ?  Maar nee, ik had mijn cadeautjes, dat was meer dan genoeg.
’s Middags ben ik met papa gaan zwemmen.  Wel twee uur zijn we in het zwembad geweest. Leuk! Ik mocht zelfs van de kant springen en papa ving me op.  Eén keer was hij te laat en toen heb ik wat water binnengekregen.  Dat vond ik iets minder.
Na het zwempartijtje was Lena wakker en gingen we wandelen.  Naar omhoog en naar beneden. Gelukkig kon ik een paar keer in de rug van papa zitten. Weten jullie trouwens wat je moet doen als je naast een rivier loopt ? Juist, steentjes gooien!!
’s Avonds waren er voor ons hotdogs.  Als ik hier kijk in mijn vertaalboekje is dit dus hete hond tussen een broodje.  Euh, laat dat hondje maar zitten, ik eet het broodje wel op!

Dag 3
We werden wakker en de hemel was nog vol met donkere wolken.  Maar toen we lekkere koeken aan het eten waren, kwam de zon tevoorschijn, joepie!  Aan ons hotel was een klein speeltuintje met een schommel, kabelbaan en een wip! Dat was iets voor ons.
Maar in het dorp zelf was nog een grotere speeltuin, en die moesten we uiteraard gaan bezoeken.  Er was een klein molentje en daar hebben we wel zeker een uur opgezeten.  Papa wou er ook eens opzitten, maar papa toch, daar ben jij toch veel te groot voor!  Ik had het nog niet gezien, maar naast het molentje stond een héééle grote ritser.  Die moesten we uiteraard ook uitproberen.  Ik kon zelf al op de ladder, Lena had nog wat hulp nodig van papa. Zo werd het vlug middag en gingen we eten.  Hmmmm, pizza.  Al gaf ik weer de voorkeur aan een lekkere pistolet.
Lena ging nog een beetje slapen en ik ging zwemmen met mama. Na ons leuk zwempartijtje gingen we naar de kinderclub, waar ze een héél klein ballenbadje hadden.  Lena kon zich uiteraard weer niet inhouden en gooide alle ballen uit het bad.  Die Lena toch.  Er stond ook een winkeltje waar ik boodschappen kon doen.  Papa, als marktkramer geboren, gaf mij de groenten en fruit en daar ging ik een lekkere plopkoek van maken.  Maar hoe ging ik dat doen ?  Simpel! Er stond een keukentje waar ik naar hartenlust kon kokkerellen.  Daar zou Piet nog iets van kunnen leren!
Na een lekkere maaltijd kwam de dag weer ten einde en werd het weer tijd voor ons bedje.

Dag 4
Oh nee, wat een regenweer.  Gelukkig hadden we daar een oplossing voor.  Gaan zwemmen! Terwijl Lena aan het luierikken was in haar zwemband, mocht ik van de kant springen.  Papa ving me steeds op, al heeft hij mij een paar keer gemist en ging ik kopje onder.  Maar dat kon voor mij de pret niet deren hoor, oh nee!
Door dat regenweer, besloten we om er een filmmiddag van te maken.  Terwijl ik vanuit de luie zetel naar Plop en Kaatje keek, hielden mama en pap ons gezelschap en lazen ze een boek.  Dat is dus vakantie, lekker niks doen!

Dag 5
Hoera, het zonnetje was er weer.  We sprongen in de auto, richting een wildpark.  Dat is uiteraard geen park dat wild is, maar daar wonen wilde dieren, zoals leeuwen, tijgers en grote nijlpaarden! Euh, dat moest een vergissing zijn, want al wat ik zag, leek niks op die diertjes die ik ken uit de prentenboeken.  Wat we wel zagen : everzwijnen, papa en mama hert en een héééle grote vogel (blijkbaar was dat een adelaar). Maar toch was uw favoriete superheld onder de indruk.
Mama had broodjes mee met confituur, en die gingen we opsmikkelen naast een speeltuin.  Alles ging goed toen we werden aangevallen door een horde wespen.  Die eten blijkbaar ook graag confituur.  Maar ik eet mijn broodje toch liever zelf op hoor.
In de namiddag, toen Lena haar dutje deed, ben ik terug gaan zwemmen met mama.  Je kan nooit genoeg oefenen om van de kant te springen zeg ik altijd.
Tijdens het avond eten ben ik volgens mama en papa een beetje stout geweest.  Maar zeg nu zelf, als het eten geserveerd wordt in buffetvorm, wil dat toch zeggen dat ik mezelf ook een buffet mag aanleggen! Maar blijkbaar wordt zoiets je niet in dank afgenomen.  Zeeeeg, wat maakt het nu uit of er 10 borden op de buffettafel, of op mijn tafel staan!?

Dag 6
Pffff, weeral regen. Maar ging ons niet tegenhouden om ons te amuseren.   Hoogtijd om die binnenspeeltuin te ontdekken.  Er was een héél groot doolhof met ritsers, een molentje en moto’s om mee te rijden.  Papa kon het uiteraard ook niet laten, en ging samen met mij op ontdekking in het doolhof, om zo via de grote ritser naar beneden te glijden.
En zo kwam de vakantie ook voor mij aan z'n einde.  Volgend jaar opnieuw ?
groeties,
Warre







zondag 10 juli 2011

We gaan op reis en nemen mee ...... de Kermis!




Gutentag allemaal,

Jaja, ik spreek al gut Duits hé! Dat moet ook wel, want binnenkort gaan we op vakantie naar Duitsland.  Wat moeten we allemaal meenemen als we naar Duitsland gaan ?  Euh, ik weet het ! Mama, papa, Warre en Lena natuurlijk!
Ik heb gehoord dat ze daar een hééél groot zwembad hebben. En koeken met sjoko en confituur. Rozijnenbrood hebben ze daar ook en pizza, en spaghetti, en ja, alleen maar lekkere dingen!!!!!! .Hmmmmmmmmmmmmmmm.

Gisteren zijn we naar de kermis geweest. Ik zat samen met Lena in een autootje, maar ze kwam amper boven het stuur! Gelukkig kan ik al een rijden of er hadden ongelukken gebeurd.  Lena kon er wel niet mee lachen :)

Dit is, volgens de berekening van papa, dus we kunnen er serieus naast zitten, de 98ste post.  Nummer 100 komt dus nu wel hééééél dichtbij.

groeties,

Warre

maandag 25 april 2011

Klokkerdeklok!























Allo iedereen,


Nogal een geluk dat ik niet wild ben van hazenrug met veenbessensaus, want zaterdagnacht is de paashaas bij ons langsgeweest. Samen met de klokken heeft die sjokolade gebracht. Hmmmm, sjokolade! Dat lust Warre graag hoor!


Maar ze hebben niet alleen sjokolade gebracht. In onze tuin stond een zwembad met allerlei accessoires. Dat moesten we uiteraard meteen uittesten. Hup mijn zwembroek aan en het water in. Papa kon zich ook niet meer houden en die is er mee ingedoken. Mama wou niet nat worden, maar die hebben we uiteraard de volle lading gegeven met de tuinslang :) .


baai baai ........ koeievlaai, hahahahaha


Warre